Wystawa malarstwa w Teatrze Polskim towarzysząca spektaklowi „Zachodnie wybrzeże”
Obrazy: Natalia Bażowska i Joanna Pałys

Podwójne wykluczenie, gloryfikacja odmienności. Bohaterowie po przejściach – ludzie poddani eksperymentom własnych urojeń i niefortunnych pragnień, architektura wykorzystana i odstawiona na margines nowoczesnych post-polis.

Sztuka dwóch młodych artystek porusza tematy poboczne, usytuowane poza obszarem mainstreamowych zainteresowań, w swej odmienności lekko perwersyjne i odpychające.  Natalia Bażowska szczególną uwagą darzy moment krytyczny, będący w efekcie punktem zmiennym w życiu jej bohaterów.  Zdeformowane ciała, stracone twarze, nienaturalne gesty. Artystka -  malarka i doktor psychiatrii w jednym - z naukową dociekliwością poddaje swoich bohaterów transformacji, koduje w obrazach podteksty a pod energetyczną warstwą farby przemyca ciemniejszą stronę wydarzeń losowych. 

Inaczej  procesy "przemienne" widzi Joanna Pałys. Autorka melancholijnych cyklów o niepotrzebnej architekturze świadomie rezygnuje z kuszącej kolorystyki na rzecz szorstkich szarości. Precyzyjnie osadza puste oczodoły okien, ciężar i masę pofabrycznych obiektów w gęstym od zapomnienia postindustrialnym pejzażu. Pozbawione życiodajnej siły, wciąż jednak dumne - zastygają w milczącej zgodzie na niekoniecznie optymistyczny "happy end". 

Painting exhibition in Polski Theatre accompanyiyng the premiere "Quay West. Return to the desert"
Paintings by Natalia Bazowska and Joanna Palys

Double exclusion , the glorification of diversity. Heroes with problems - people subjected to experiments their own delusions and desires, the architecture used and abandoned on the margins of modern post -polis.
 
Art of two young artists explores incidental themes, located outside of the mainstream interests, in their diversity slightly perverse and repulsive. Natalia Bazowska particular attention has for the critical moment, which in fact is a variable point in lives of her characters. Deformed bodies , lost faces, unnatural gestures. The artist - painter and psychiatrist in one - with scientific inquisitiveness subjected the characters transformation, encodes in images subtexts, under the energetic layers of paint smuggl darker side of random events.

Otherwise the "alternating" processes sees Joanna Palys . The author of melancholic cycles of unnecessary architecture knowingly demit seductive color behalf the rousgh grayness. She accurately embeds the empty eyehole of windows, the weight and the mass of factory objects in the thick of oblivion post-industrial landscape. Deprived of life-giving force, but still proud - they freeze in silent consent to necessarily optimistic "happy ending".